Tine, de hipste retoucheuse van Gent en omstreken!

In mijn blogpost over Lien Degol en haar stijlgids wist ik jullie al te vertellen hoe onmisbaar een goede retoucheuse in je leven is. Nu ik in Gent woon, had ik een nieuwe retoucheuse nodig. Ik heb niet lang moeten zoeken, want Tine, eigenlijk een vriendin van mijn beste vriendin en nu ook mijn vriendin, woont achter m’n hoek en naait, herstelt en pimpt kleren als bijberoep.

Tine is een dame met veel interesses, ze houdt van veel afwisseling in het leven. Ze is bezig met gezonde voeding, is onlangs beginnen surfen en doet aan hot yoga. Ze reist graag en haar vrienden zijn zeer belangrijk.

Onder de zeer coole naam ‘Stik.stof Naaiatelier‘ voert ze haar passie uit. Ikzelf kan al jaren niet meer zonder een naaister en ben dan ook zeer blij dat Tine in mijn leven is gekomen. Hoog tijd voor een interview, dacht ik. Zondagmiddag ging ik langs. Met een fles cava op haar zonovergoten terras gingen we een interessant gesprek en zeer geslaagde avond tegemoet.

1.Wie is Tine Vangheluwe?

Tine: Ik ben opgegroeid in een gezin met een papa die zelfstandig is. Hij is bouwvakker. Mijn mama is een verpleegkundige in een psychiatrisch ziekenhuis. Ik heb twee oudere zussen. Ik ben misschien wel de iets stoerdere versie van ons drie en dit komt voornamelijk door mijn papa. Hij wilde ons toch wel zelfstandig maken. We kregen alles wat we nodig hadden, maar hij vond het wel belangrijk dat we onze plan konden trekken. Wij moesten bijvoorbeeld papa helpen in de bouw door allerhande taakjes te doen. Toen ik zes jaar was moest ik bijvoorbeeld stenen in het veld rapen, omdat ze daar gras gingen zaaien.

In het middelbaar heb ik Sociaal-Technische Wetenschappen gestudeerd. Ik vond het vreselijk moeilijk om te kiezen wat ik daarna ging studeren, omdat je dit zogezegd voor de rest van je leven moet doen. Ik heb uiteindelijk Ergotherapie gestudeerd, omdat ik heel graag met mensen wilde werken en niet gemaakt ben om een hele dag aan een bureau te werken. Ik heb negen jaar in de KSA gezeten, waarvan ik vijf jaar leiding heb gegeven. Ik vond het de max om dingen te organiseren, maar ik kon me vooral uitleven in het maken van decors voor kampen. Ik hield ervan om de dingen zo realistisch mogelijk te maken, dus ik ging altijd wel een stapje verder dan andere leiders. Indertijd werd Ergotherapie gepromoot als zijnde een creatieve richting, vandaar mijn keuze.

Kiki: Was je blij met je studiekeuze?

Tine: Achteraf wel. Toen ik het effectief studeerde, dacht ik dat ik even moest doorzetten en dat ik wel ging zien waar ik zou belanden in het leven. Ik geloofde toen nog niet dat ik effectief als ergotherapeute aan de slag zou gaan. Toen ik afgestudeerd was, wilde ik nog de opleiding ‘Creatieve Therapie’ volgen. Ik was echter op Erasmus geweest, waardoor ik de opleiding niet onmiddellijk kon starten. Ik heb dan een jaar gevuld met tijdelijke opdrachten. Zo heb ik eerst twee maanden in een koekjesfabriek gewerkt vooraleer ik terecht gekomen ben in een psychiatrisch ziekenhuis. Als werknemer. 😉 Na dit jaar kon ik dan eindelijk ‘Creatieve Therapie’ studeren, maar ik heb dit niet afgewerkt. Nu werk ik voor ouderen en mensen met dementie, wat wel grappig is, want tijdens mijn studies zei ik altijd dat ik dit absoluut niet wou. 🙂

tweedehands-rode-jurk-nieuwe-jurk

tweedehands-rode-jurk-nieuwe-jurk-7

tweedehands-rode-jurk-nieuwe-jurk-5

tweedehands-rode-jurk-nieuwe-jurk-6
Tweedehandsjurk waarvan Tine de mouwtjes eraf heeft gedaan.

2.Waarom wilde je retoucheuse worden?

Tine: Ik heb de start meegemaakt van het rusthuis waar ik nu werk. Ik heb daar heel veel dingen meegemaakt en bijgeleerd. Dat rusthuis zit in mijn hart en ik kan het ook heel moeilijk loslaten. Ik voelde echter dat ik na vier jaar nood had aan verandering. Ik ben dan parttime beginnen werken en heb loopbaanbegeleiding gevolgd om te weten te komen of ik enerzijds wel in de juiste sector zat en anderzijds waar ik nog anders terecht kon. Ik moest uitzoeken of de frustraties die ik had in mijn zorgcentrum ook ergens anders aanwezig zouden zijn. Ik kreeg dan het sublieme idee om voor andere mensen te naaien, omdat ik dit eigenlijk wel heel goed kan.

Kiki: Dus je naaide al in je vrije tijd, als hobby?

Tine: Ja, aanvankelijk heb ik mezelf leren naaien. Ik begon een kapotte broek zelf te herstellen of een te wijde broek zelf aan te passen. Dan begon ik tweedehandskledij te kopen en aan te passen. Hierdoor leerde ik goed naaien en het leek me wel leuk om dit ook voor anderen te doen. Het is een beroep waar je niet veel voor nodig hebt. Ik doe dat in mijn slaapkamer. Ik heb een naaimachine gekregen van mijn mama.

Ik ben wel hersteltechnieken beginnen volgen, om iets met een zeker gevoel te kunnen afgeven aan mensen. Ik ben de opleiding in september 2015 begonnen en in januari 2016 ben ik gestart als zelfstandige retoucheuse in bijberoep. Enerzijds deed ik de opleiding om dingen bij te leren en anderzijds om bevestiging te krijgen. Ik wilde weten of hetgeen ik al kon effectief ook goed was. Ik volg nog altijd opleiding. Ik krijg een deel van mijn opleidingsgeld terug, omdat dit is opgenomen in mijn loopbaanplan.

Door deze job kom ik ook met veel mensen in contact. Sommige mensen blijven vijf minuten, andere mensen een halfuur. Vrienden komen nog eens langs en drinken hier iets. Dus de sociale factor vind ik ook zeer leuk. Ik vind het super om dingen perfect te kunnen doen. Als ik iets perfect afgewerkt kan afleveren, word ik vrolijk. Ik werk misschien iets trager dan een fulltime retoucheuse waar alles snel moet gaan, maar ik kan wel zeggen dat mijn werk perfect in orde is.

3.Je bent geen klassieke retoucheuse. Waar ligt de focus?

Tine: Voorlopig ligt de focus echt wel op herstellingen en aanpassingen. Ik heb nog niet zo veel ervaring in het pimpen van kledijº en doe dit voornamelijk voor mezelf. Ik kan het, maar heel traag, dus een kledingstuk zou heel duur worden. Als ik iets volledig moet veranderen, kruipt daar voorlopig nog te veel tijd in. Ik heb nog te weinig kennis van patroontekenen. Ik zou heel graag verder uitbreiden naar het pimpen van kledij, maar de vraag blijft wel hoeveel geld mensen ervoor over hebben om een uniek stuk te maken uit kledij die ze niet meer dragen.

ºPimpen van kledij = een uniek stuk, met de hand gemaakt (genaaid) voor jouw lichaam uit kledij dat je niet meer draagt of tweedehandskledij.

Kiki: Ik zou wel wat geld over hebben om een uniek stuk te hebben, gemaakt op mijn lichaam.

Tine: Het is een droom om unieke stukken te maken voor klanten, maar dan moet je al snel 200 euro over hebben om iets te laten maken.

Kiki: Ja, maar het gaat hier over handwerk, op maat gemaakt, duurzaam en Belgisch. Dan betaal ik nu liever 200 euro voor zo’n uniek stuk dan dat ik iets van een merk in een boetiek koop aan een belachelijk dure prijs. Iets wat je trouwens nadien nooit meer draagt, omdat het zo’n delicaat stofje is en toch niet zo goed blijkt te zitten.

Tine: Ik merk wel dat er mensen zijn die het er inderdaad voor over zouden hebben, maar tegenwoordig bereik je daar niet het grote publiek mee.

Kiki: Gent is de ideale stad om hiermee te beginnen! 😉

tweedehands-geruite-jurk-nieuwe-jurk

tweedehands-geruite-jurk-nieuwe-jurk-5

tweedehands-geruite-jurk-nieuwe-jurk-6

tweedehands-geruite-jurk-nieuwe-jurk-7
Tweedehandsjurk die Tine genaaid heeft tot een eigentijdse, stijlvolle jurk.

4.Hoe ga je te werk met een klant?

Tine: De mensen worden mee naar boven uitgenodigd. Soms bied ik hen een glaasje cava aan. 😉 Ik ben een hele vlotte prater, dus als mensen daarvoor open staan kunnen ze gerust een halfuur blijven ‘plakken’. Hebben ze daar geen behoefte aan, ook geen probleem. Dan zijn ze meestal na het passen weer weg.

Kiki: Heb je al veel klanten die geen vrienden zijn?

Tine: Voorlopig zijn mijn meeste klanten via vrienden, maar een tijdje geleden heb ik wel een betalende advertentie op Facebook geplaatst en één goede nieuwe klant bij gekregen. Gelukkig heb ik wel veel vrienden en kennissen die beroep doen op mij. Zij zijn ook echt wel blij met mijn werk en vinden mij niet te duur, want zij komen ook terug. Ik begin een vaste groep klanten te hebben. Wat ik ook zeer leuk vind, is dat mijn vrienden en kennissen mij aanbevelen bij mensen die ik niet ken. Zo kwam er onlangs een collega van het liefje van één van mijn vroegere huisgenoten (Tine doet net zoals mij aan co-housing). Ik weet zeker dat ze mij niet zouden aanbevelen als ze zelf niet tevreden zijn over mijn werk. Die mevrouw had meteen zeer veel kleren mee en dat is enkel en alleen, omdat ze positieve dingen over mij had gehoord van iemand die ze kent. Die persoon is ondertussen ook al terug gekeerd.

5.Hoe maak je jezelf bekend op internet en social media?

Tine: Ik ontwikkel momenteel een website via WordPress. Voorlopig gebeurt het meeste via mond-tot-mond-reclame en Facebook. Ikzelf ben geen verkoper. Laatst zat ik nog in een coffeeshop met een vriendin. We zetten ons aan een tafeltje waar ook andere mensen zaten. Het was mijn vriendin die hen vertelde dat ik bezig ben met herstellingen. Het is dankzij haar dat ik mijn visitekaartje heb afgegeven. Visitekaartjes heb ik wel altijd op zak. 🙂 Dat kan ik wel af en toe uitdelen, maar ik moet mezelf wel meer leren promoten.

6.Hoe kwam je op de naam Stik.stof Naaiatelier?

Tine: Samen met mijn super toffe huisgenoten heb ik verschillende brainstormsessies gehouden. Uiteindelijk is het Stik.stof Naaiatelier geworden. We zijn dan op zoek gegaan naar de eigenschappen van stikstof. Als chemisch element heeft het niet echt positieve connotaties. Het feit dat stikstofatomen zich heel gemakkelijk hechten aan andere stikstofatomen vond ik wel heel passend voor mij.

tweedehands-grijze-jurk-grijze-trui

tweedehands-grijze-jurk-grijze-trui-2

tweedehands-grijze-jurk-grijze-trui-3

tweedehands-grijze-jurk-grijze-trui-4
Tweedehandsjurk die Tine genaaid heeft tot een trendy trui!

7.Waar zou je graag staan binnen 5 jaar?

Tine: Ik zou het super vinden mocht de passie voor het naaien er nog altijd zijn. Ik doe wel niet meer zoveel projecten voor mezelf, doordat ik nu voor andere mensen naai. Dit is de reden dat ik het niet voltijds wil doen. Het leukste zou ik vinden dat ik voor mensen op maat mag werken en dat ik van nul een kledingstuk perfect kan maken, wat ik nu nog niet doe.

8.Je bent zelf ook een voorstander van eerlijke mode. Kan je mijn lezers enkele tips geven?

Tine: Ik zou je lezers meegeven zo bewust mogelijk en zo weinig mogelijk te shoppen. Geloof het of niet, maar minstens 50% van mijn kleerkast is tweedehands. Je hebt echt niet zoveel kleren nodig in het leven om gelukkig te zijn.

9.Wat zijn je favoriete adresjes?

Mijn top drie van tweedehandswinkels zijn:

  1. De kringloopwinkel. Je vindt er meerdere in Gent, maar ook in andere steden.
  2. Think Twice. Om de vijf weken vind je er alles aan één euro. Daar durf ik nog wel eens leuke ontdekkingen doen, ook voor stofjes.
  3. Ruilnamiddagen. Dit vind ik heel gezellig onder vriendinnen met een knabbel en babbel. 😉

Fast Fashion? Ik pleit schuldig, old habbit’s die hard and nobody’s perfect, maar het gebeurt toch steeds minder. 😉

Dank je wel Tine en veel succes! 😉

Voor wie meer informatie wil kan altijd mailen naar tine_vangheluwe@hotmail.com of bellen naar 0476 52 90 27!

Het woord ‘retoucheuse’ vinden zowel Tine als ik nogal oubollig. Ken jij een hipper woord hiervoor? Laat het weten via de comments!

Lots of love!

Kiki

xxx

2 Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published.