Tête-à-tête met Camille Gossieaux!

Soms weet je onmiddellijk wanneer iemand iets in haar mars heeft. Camille Gossieaux is zo iemand. Vier jaar geleden begon ze te naaien en twee jaar geleden nam ze ook maroquinerie erbij. Maroquinerie is een Franse benaming voor lederbewerking. Onlangs heeft ze besloten om haar kennis van lederbewerking naar een hoger niveau te tillen. Zo is haar eigen merk ‘Camille Gossieaux’ ontstaan. In 2017 wordt haar collectie officieel op de markt gebracht. Wie niet langer kan wachten kan zeker al eens een kijkje nemen op haar website en haar volgen via Instagram. Ik waarschuw jullie, want jullie zullen als ijsblokjes smelten voor haar prachtige creaties.

Ik wilde Camille absoluut interviewen voor mijn blog, want ik geloof heel erg in haar talenten en vaardigheden. Ze deed dit met veel plezier en zo hadden we een gezellige tête-à-tête met een drankje en een hapje.

  1. Je ontwerpt en maakt handtassen en schoenen. Hoe is dit ontstaan? Van waar komt deze passie/interesse?

Camille: Ik werk momenteel als psychosociale begeleidster in beschut wonen. Onlangs had ik een gesprek met mijn bewoners over stress op het werk. Het is belangrijk dat je naast je werk iets doet dat je ontspant, zeker als je werkt met mensen met een psychische kwetsbaarheid. Mijn bewoners zeiden toen zelf: “Ah ja, zoals Camille met haar leerbewerking.” Dat klopt als een bus. Ik doe mijn job ontzettend graag, maar daarnaast heb ik ook een andere passie en dat is naaien en leerbewerking.

Kiki: Hoe lang doe je al leerbewerking?

Camille: Ik volg nu mijn tweede jaar handtassen maken en mijn eerste jaar schoenen ontwerpen. Ik volg echter al vier jaar mode, ook in het volwassenenonderwijs (Kisp, Gent). In deze opleiding leer je naaien met textiel. Ik leer nu hoe je een hemd moet maken en daarna zullen we leren hoe we een jurkje in eigen ontwerp moeten maken.

Kiki: Waarom heb je vier jaar geleden gekozen om mode in avondschool te doen en geen leerbewerking?

Camille: In 2013 ben ik verhuisd naar Gent en ik kende hier toen zeer weinig mensen. Een cursus/workshop volgen is de ideale manier om nieuwe mensen te leren kennen. Maar waarom nu net mode? Mijn mama heeft exact dezelfde modeopleiding gevolgd. Mijn (over)grootouders hadden een textielfabriek en hebben die uiteindelijk verkocht. Ik weet nog goed hoe vroeger alle resterende stoffen werden verdeeld onder de familie. We zaten dan aan één grote tafel met hopen rollen stof die werden verdeeld onder neven, nichten, nonkels, tantes, enzovoort. Mijn mama gebruikte uiteraard deze stoffen. Nu nog als ik stof nodig heb, ga ik naar de zolder van mijn ouders, want daar liggen nog allemaal rollen stof, gewoon ter beschikking.

camille-gossieaux-letshaveakiki-1
Camille

Kiki: Waarom heb je dan geen mode gestudeerd in plaats van Orthopedagogie?

Camille: Een keer dat je in je laatste jaar secundair onderwijs zit, weet je eigenlijk nog niet zo goed wat je later wil worden. Ik denk dat mijn keuze voor Orthopedagogie een beetje gestuurd is door mijn ouders. Mijn mama is ergotherapeute. Ze stuurde mij aan om Orthopedagogie te doen, omdat dit een creatieve, maar ook menselijke richting is. Tijdens mijn opleiding dacht ik wel na om mode te studeren, omdat mijn kotgenote dit deed. Ik was daar best wel een beetje jaloers op, maar eenmaal afgestudeerd, was de goesting om op eigen benen te staan zeer groot. De realiteit is wel zo dat eenmaal je werkt het moeilijk is om terug te gaan studeren. Vandaar ben ik gestart met avondonderwijs, omdat dit gemakkelijk te combineren is met je voltijdse job. Je moet je leven niet drastisch veranderen om je dromen na te streven. Soms heb je meer tijd nodig om te weten wat je juist ligt. Ik ben eigenlijk eerst begonnen met muziek. Ik ben afgestudeerd in viool.

Kiki: Je bent wel erg creatief, he?

Camille: Ik ben inderdaad wel creatief. Het zit bij ons in de familie. Na viool heb ik ook cello gespeeld. Ik voelde wel dat ik het kon, maar ik ben geen Mozart. Vanaf dan is het een zoektocht geweest. Ik heb toen gekozen om te naaien. Nu speel ik geen muziek meer, want ik heb er gewoon de tijd niet meer voor. Ik kan niet meer alle dagen muziek spelen en dat is wel nodig wil je het onderhouden.

  1. De opleiding leerbewerking is enorm populair. Is het duur om dit te volgen?

Camille: In België valt dit zeer goed mee. Je wordt goed gesubsidieerd door de overheid. Ik betaal ongeveer 250 euro om een jaar leerbewerking te volgen, zowel voor handtassen als voor schoenen. Dat is ongeveer 500 euro inschrijvingsgeld. In het eerste jaar handtassen maken krijg je nog heel veel materiaal van het school, maar nu moet je wel je eigen leder voorzien. Je maakt de aankoop van je leder zo duur als je zelf wilt. Ik koop leder met fouten. Dat zijn lappen leder waarin er bijvoorbeeld een fout is in kleuring, maar dan snijd ik daarrond.

camille-gossieaux-letshaveakiki-2
Camille
  1. Wat is jouw ideale handtas?

Camille: Ik hou van sober. Veel tierlantijntjes aan handtassen dienen vaak als camouflage. Bij handtassen in hun eenvoud moet het leder wel kwalitatief zijn. Voor mij mag dit een sobere handtas zijn, waarbij vooral het leder opvalt. Een handtas moet multifunctioneel zijn. Ik woon in een stad. Op de fiets moet ik mijn handtas over mijn schouder kunnen dragen. Als ik dan van mijn fiets stap, heb ik wel graag de elegantie van een handtas. Ik moet een handtas op verschillende manieren kunnen dragen. Een handtas om in de hand te dragen – dus enkel met een handvat – zie ik nog het liefst van allemaal. Dat is wel niet altijd even praktisch, vandaar dat ik het leuk vind om te werken met een verstelbare draagriem. Je krijgt dan de keuze. Op de fiets kan je de handtas over je schouder dragen en als je wandelt kan je hem in je hand dragen.

Kiki: Je maakt vooral handtassen in een harde vorm, dus niet het soepel model. Is dit een bewuste keuze?

Camille: De reden waarom ik vooral al harde modellen heb gemaakt, is omdat je nu nog vastgelegde projecten krijgt. Je kan niet zomaar kiezen wat je maakt. We moeten een bepaalde techniek leren. Je moet oefenen op een vooraf bepaald model en dan daarop moet je je eigen handtas ontwerpen, met die aangeleerde techniek. Je kan daar je eigen kwinkslag aan geven, maar je hebt niet zo heel veel speling. Mijn volgend project zal een soepel model zijn, iets meer in de richting van een rugzakje. De eerste handtas die ik gemaakt heb voor mijn zus is wel een soepel model. J

Kiki: Op dit moment heb je nog geen volledige handtassencollectie?

Camille: Neen, dit moet je pas doen op het einde van het vierde jaar. Het leuke is wel dat je je handtassencollectie kan combineren met schoenen.

Kiki: Hoe slaag je dan voor een jaar in handtassen maken?

 Camille: Vorig jaar moesten we een eindproject maken en een theoretische proef afleggen. Voor mijn eindproject heb ik een boekentasje gemaakt. Dit jaar worden we beoordeeld op elke handtas die we maken.

Kiki: Moet je dan in een jaar tijd een bepaald aantal handtassen afgewerkt hebben?

Camille: Het is een onderwijssysteem, dus het is op voorhand vastgelegd hoeveel handtassen je af moet hebben.

Kiki: Mocht je vrij kiezen wat je deed als eindproject?

Camille: Vorig jaar werden we daarin volledig vrijgelaten. Dit jaar worden we geëvalueerd op de technieken die we aanleren, dus op elke handtas die we maken.

camille-gossieaux-letshaveakiki-21

camille-gossieaux-letshaveakiki-22
Soepel schoudertasje – Model: Julie Cornelis – Fotograaf: Lieselore Bosmans
  1. Wat is je perfecte schoen?

Camille: Ik heb geen overload aan handtassen en schoenen. Ik vind het belangrijker om een paar goede stuks te hebben. Vandaag de dag betaal ik liever iets meer voor een paar schoenen, zodat ik er lang van kan genieten, dan dat ik minder betaal en ze maar eventjes kan dragen.

Kiki: Dat is duurzaam!

Camille: Inderdaad, ik koop pas een paar nieuwe schoenen als mijn huidige echt versleten zijn. Schoenen moeten gemakkelijk in onderhoud zijn, volledig in echt leder. Ik heb eens een paar witte sportschoenen gekocht. Ik snap echt niet hoe mensen dat zo mooi wit houden, bij mij is dat onmiddellijk vuil. Voor mijn werk draag ik enkel platte schoenen, maar als ik uitga, dan draag ik wel graag een hakje. Het liefst van allemaal draag ik een stevige hak.

Kiki: Dus geen naaldhakje?

Camille: Neen. Ik heb dat ooit eens geleend van mijn nicht en mijn peter kon er beter mee wandelen dan mij 😉

  1. Wat haal je je inspiratie vandaan?

Camille: Eigenlijk overal. Ik haal veel inspiratie van Pinterest. Ik heb verschillende mapjes van handtassen, schoenen en meubels. Mijn vriend en ik dromen van een samenwerkingsproject. Hij kan zeer goed lassen. Leder en lassen gaan heel goed samen. Ik haal ook inspiratie uit magazines zoals Elle.

Kiki: Op wat heb je je laatste handtas geïnspireerd?

Camille: Ik wilde een handtas waarvan de flap en sluiter één geheel zijn. Ik haalde mijn inspiratie van Pinterest. Ik wil wel even duiden dat ik dit model niet gevonden heb op Pinterest. Ik maak geen kopies. Mijn leraar heeft connecties met handtassenmerk Flanel en Delvaux. Hij heeft nog gewerkt voor Delvaux. Als je kijkt naar die handtassen, dat is zo knap gemaakt. Af en toe stap ik die winkels binnen om ideetjes op te doen. Mijn leraar heeft mij ook het boek ‘Maak leder’ van Hester Van Eeghen geleend. Dit boek is heel inspirerend. Ik doe ook nieuwe ideeën op door gewoon te kijken naar mensen rondom mij, welke handtassen en schoenen zij dragen, hoe dit gemaakt is, … Ik haal mijn inspiratie een beetje overal.

camille-gossieaux-letshaveakiki-19

camille-gossieaux-letshaveakiki-18
Recent ontworpen handtas – Model: Loes Fierens – Styling: Jannicke Hap – Fotograaf: Lieselore Bosmans
  1. Je hebt als merknaam je eigen naam gekozen. Heeft dit een reden?

Camille: Ik heb hiervoor gekozen, omdat dit persoonlijk is.

Kiki: Persoonlijker kan niet, he?

Camille: Neen, dan is iets wat je gemaakt hebt en jouw naam draagt ook honderd procent van jou. Mijn vriend heeft voor mij het logo ontworpen in de vorm van een hartje. Dit is een combinatie van de eerste letter van mijn voor- en familienaam, dus de C en de G (Camille Gossieaux). Ik ben van plan om een stempel te laten maken van dit logo om op mijn werk te stempelen. Dan zal vooral het hartje gezien worden en niet zozeer Camille Gossieaux. Ik ben mij er wel van bewust dat ik geen gemakkelijke namen heb. Ze zijn moeilijk te spellen. Dus ik hoop dat de mensen mij eerder zullen herkennen aan de hand van mijn logo.

  1. Je bent heel ambitieus. Waar zou je graag met je label staan binnen tien jaar?

Camille: Ik zou graag halftijds blijven werken als psychosociale begeleidster en halftijds handtassen en schoenen maken. Hetgeen ik nu doe, doe ik ook ontzettend graag. Ik zie mij dat wel lang doen. Ik zou daarnaast graag een eigen winkeltje en atelier hebben. Ik zou ook graag mijn merk willen verdelen in andere toffe winkeltjes.

Kiki: Wil je alleen blijven werken of wil je graag een team aansturen?

Camille: Ik ben daar nog niet zo hard mee bezig. Ik werk met mensen met een psychische kwetsbaarheid, maar dat zijn mensen die heel veel kracht hebben en creatief zijn. Ik zou het tof vinden mocht mijn merk een sociaal project worden. Ik zou mensen die een uitkering krijgen, maar nog geen dagbesteding hebben en creatief zijn, de kans bieden om zich uit te leven in mijn atelier.

camille-gossieaux-letshaveakiki-20

camille-gossieaux-letshaveakiki-17
Unisex boekentasje – Model: Pieter Ronsmans – Fotograaf: Lieselore Bosmans
  1. Met welke materialen werk je?

Camille: Ik koop meestal leder met foutjes. De foutjes knip ik er uiteraard uit. Dat is vooral runds-en varkensleder. Voor de buitenkant van handtassen is rundsleder het best. Dat kan tegen een stootje. Voor de binnenvoering is varkensleder het best. Voor schoenen wordt vaak rundsleder, maar ook geitenleder gebruikt. Je kan alle soorten leder gebruiken, he, zoals slangenleer of haaienleer; maar rundsleder is het meest toegankelijk.

  1. Doe je iets bijzonder om duurzame handtassen en schoenen te maken?

Ik probeer enkel en alleen leer te kopen die een lange levensduur heeft. Ik gebruik hiervoor enkele tips. Als je zelf naar een atelier gaat, omdat je een handtas wilt laten maken, kan je wel op deze zaken letten om er zeker van te zijn dat het kwalitatief leder is. Als je leer koopt, dan koop je best de rug van een dier en niet zozeer de poot. De rug van het dier is minder elastisch en daarom is dat leer sterker. Leer moet altijd opgerold liggen of over een bok hangen. Het mag niet blootgesteld worden aan zon of lage luchtvochtigheid.

Duurzaam leer in de zin van organisch en fair trade is een moeilijker gegeven, want wat is duurzaam leder? Er is daar nu wel meer aandacht voor. Bijvoorbeeld bij textiel heb je dan een label met honderd procent organisch en fair trade katoen; maar bij leer gebeurt dat nog veel te weinig. Ik koop wel leer met foutjes en ergens is dat wel duurzaam, maar ik kan me niet uitspreken over de omstandigheden waarin dit leder gemaakt is. Je kan inderdaad wel kiezen voor vegetaal gelooid leder, maar daar hangt een prijskaartje aan vast. Vooral het looien en verven is het meest milieuvervuilend. Ik ben daar wel mee bezig. Mijn medecursist wou het proces van looien van dichtbij zien en zo is hij, via een vriendin, in een fabriek in Marrakech terecht gekomen, waar je als toerist normaal gezien niet wordt toegelaten. Die mensen zitten met hun blote handen in een bad met chemicaliën, ze ademen die chemicaliën in, krijgen dat in hun gezicht, … Ik vind het zeer goed dat in België nu ook meer aandacht wordt gevestigd op organisch en fair trade leder. Je kunt wel restleder gebruiken, maar het grootste probleem is het looien en verven van leer. Vooral op dat proces moet aandacht gevestigd worden.

Kiki: Zou je ook handtassen maken uit oud leder die mensen niet meer gebruiken zoals een lederen jasje?

Camille: Ja, zeker. Ik heb nu al een stapel leder liggen die ik gekregen heb van mensen die ik ken. Van mijn vriendin heb ik bijvoorbeeld een lederen rok gekregen. Van mijn ex-kotgenote heb ik samples leder gekregen van haar vader. Dit is leder van meubels. Dus mensen geven mij leder. Bijvoorbeeld van het meubelleder heb ik sandaaltjes gemaakt. Met het ander leder zal ik zeker ook nog iets doen. Het is wel leuk dat mensen die ik ken hun oud leder niet weggooien, maar aan mij geven. Dan kan ik dit hergebruiken.

camille-gossieaux-letshaveakiki-4
Van links naar rechts: Kiki en Camille
  1. Ik probeer m’n lezers zoveel mogelijk bewust te maken van de voordelen van Slow Fashion. Welke tips kan je m’n lezer geven?

Camille: Als je een handtas wilt kopen of laten maken, ga naar het atelier. Kijk goed rond. Vraag van waar het leer komt. Als je een handtas laat maken, is het wel leuk dat je je stijl volledig zelf kan bepalen. Je kan dan zelf kiezen welk leder je hiervoor wenst te gebruiken. Kies ook iets dat tijdloos is en probeer tendensen te vermijden. Je betaalt daar een prijs voor, maar als je kiest voor een tijdloos model, blijf je daar trots op zijn.

Als je leren stuks heb die je niet meer draagt, laat dit herwerken in iets anders.

Als een kledingstuk versleten of kapot is, kijk wat je ervan kan houden en hergebruiken zoals knopen of ritsen. Iedereen zou standaard zijn knopen moeten knippen van kledingstukken die ze weg smijten. Zo heb je op den duur een pot met verschillende knopen.

Ik raad ook aan om zoveel mogelijk Belgisch te kopen.

Kiki: Dat zijn zeer bruikbare tips! Camille, dank je wel en veel succes!

Foto’s genomen door Lieselore Bosmans. Ga ook eens naar haar Facebook-pagina en geef haar snel een duim. 😉 Make-up is verzorgd door Astrid Boel (ook te vinden op Facebook ;-)). 

Groetjes

Kiki

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.